Klasik gitarda çalma süresi arttıkça oturuş ve çalışma ortamı belirleyici hâle gelir. Omuzda, bilekte ya da belde beliren ağrılar çoğunlukla kurulumdan gelir.
Oturuşun temeli, çalgının vücuda sabit ve gergin olmayan bir noktada durmasıdır. Gitarın yerinde kalması için sol elin destek vermesi gerekiyorsa, sol el aynı anda hem tutma hem basma işini yapıyor demektir; bu, tekniği doğrudan sınırlar. Ayak taburesi ya da destek aparatı bu sorunu ortadan kaldırır.
Sırt dik ama gergin değildir. Öne eğilmek boyun ve omuz kaslarını sürekli yükte tutar; geriye yaslanmak sağ kolun açısını bozar.
Sağ kol, gövdenin kenarında ağırlığını bırakacak biçimde durur. Kolun havada tutulması kısa sürede yorgunluk üretir.
Çalışma ortamında iki şey önemlidir: nota sehpasının göz hizasına yakın olması ve ışığın soldan gelmesi. Nota çok aşağıdaysa boyun sürekli eğik kalır.
Ara vermek de kurulumun parçasıdır. Kesintisiz uzun çalışma, hem kas yorgunluğu hem dikkat dağılması üretir.
Derslerimizde oturuş ve destek ayarı ilk derslerde birlikte kurulur.