Klasik gitar telleri düşük, orta ve yüksek gerginlik olarak ayrılır. Bu ayrım bir kalite sıralaması değildir; her biri farklı bir çalma biçimine karşılık gelir.
Düşük gerginlikte teller daha yumuşak basılır ve parmak uçlarını daha az yorar. Karşılığında ses gücü azalır ve kuvvetli çalındığında tel perdelere çarparak vızıldar.
Yüksek gerginlik daha çok ses gücü ve daha net bir atak verir; buna karşılık sol el için daha çok kuvvet ister ve sapa binen yükü artırır. Eski ya da hafif yapılı bir çalgıda bu yük sorun çıkarabilir.
Orta gerginlik çoğu öğrenci ve çoğu çalgı için dengeli bir başlangıçtır.
Bas teller sargılıdır ve tiz tellerden daha çabuk ömrünü tamamlar. Parlaklığını kaybetmiş bir bas tel, çalışmayı fark ettirmeden zorlaştırır; sargı üzerinde beliren oluklar değişim zamanını gösterir.
Yeni takılan teller birkaç gün boyunca akort tutmaz; bu normaldir ve tel esnemesini tamamlayana kadar sürer. Sınav ya da dinleti öncesi tel değişimi bu nedenle son güne bırakılmaz.
Derslerimizde tel seçimi, öğrencinin çalgısına ve sağ el alışkanlığına göre birlikte belirlenir.