Klasik gitarlar benzer ölçülerle yapılır, buna karşılık sesleri belirgin biçimde ayrılır. Farkı yaratan şey ölçüler değil, malzeme ve yapım kararlarıdır.
En belirleyici parça üst tabladır. Genellikle ladin ya da sedir kullanılır. Ladin daha parlak ve zamanla açılan bir ses verir; sedir başından itibaren daha yumuşak ve dolgun duyulur. İkisi arasındaki seçim bir kalite sıralaması değil, renk tercihidir.
İkinci konu iç destek düzenidir. Üst tablanın altına yerleştirilen çıtaların biçimi ve dizilişi, tablanın hangi bölgesinin ne kadar titreşeceğini belirler. Bu düzen, yapımcının imzası sayılır.
Üçüncü konu yan ve arka malzemesidir. Yoğun ağaçlar sesi daha çok yansıtır ve tınıyı netleştirir; daha hafif ağaçlar gövdenin katkısını artırır.
Dördüncüsü vernik kalınlığıdır. İnce ve esnek bir vernik tablanın serbest titreşmesine izin verir; kalın bir katman sesi bastırır.
Beşincisi zamandır. Ahşap çalındıkça değişir; yıllar içinde ton oturur. Bu nedenle uzun süre çalınmadan bekletilen bir gitar ilk günlerde kapalı duyulabilir.
Derslerimizde çalgı seçimi, öğrencinin çaldığı dağara ve bütçesine göre birlikte değerlendirilir.